Wouter

Eén beeld. Tien seconden die nooit het scherm hadden mogen halen en alle wielerplezier is weg. Alsof ze nooit hebben bestaan, de vreugde om de vroege aanval en de spanningsboog die het peloton naar een boeiende slotfase zouden leiden. Alsof er het hele jaar geen winnaars zijn geweest, alleen maar verliezers. Alles weg in één klap. Het beeld bevriest voor onze ogen, een rilling gaat door de commentaarcabine. De ernst van de val is onmiddellijk duidelijk. Een klap met zware gevolgen. Hopelijk niet fataal. Vanaf dat moment is een vlucht met vier, onder wie de Belg Bart De Clercq, compleet bijkomstig, wordt het becommentariëren van koersontwikkelingen een triviale gebeurtenis. En dan weet je nog niet eens om wie het gaat. Dat doet er op zo’n moment ook niet toe. Een mens is in nood. Andre Meganck duwt op de knop van mijn microfoon en fluistert me in het oor: ‘Het zou om Wouter Weylandt gaan.’ Donderslag. Wouter toch niet?! Zou, de voorwaardelijke wijs. Daar putten we moed uit. Maar de computer met de wedstrijdinformatie bevestigt: ‘Caduta Wouter Weylandt! Val Wouter Weylandt!’ De stem stokt, de vingers worden gekruist. Lieve hemel, laat het toch niet zo erg zijn als het eruit ziet.

De Italiaan Ricci Bitti is ondertussen gelost in de klim en in de afdaling opnieuw komen aansluiten. Het ontgaat je. Who cares? Nieuws is wat je wil, goed nieuws.
Je zoekt een strohalm, kijkt vragend in de ogen van Andre. Zeg dat zijn hart nog klopt, vertel ons dat Wouter nog leeft. Doe het nu! Hij kan het niet. De respons is een bezorgde blik. ‘Reanimatie’ staat op een papiertje dat door trillende handen wordt vastgehouden. Het helibeeld ondersteunt, alweer onnodig. De defibrilator wordt bovengehaald. De gedachten dwalen af. Naar een moeder, naar een vader, naar een zwangere vriendin, naar je eigen kinderen. Alles passeert. Je ziet geen renners meer.

Minuten verstrijken maar er komt niets hoopgevend, niets om je aan op te trekken.
Wachten op positief nieuws blijkt wachten op Godot. Het komt niet.

Het zegegebaar van Vicioso is waardeloos. Hij kan er ook niets aan doen, weet nergens van als hij in Rapallo gretig een ritzege in een grote ronde omarmt. Een droom die werkelijkheid wordt, dag op dag een jaar eerder in Middelburg waargemaakt door Wouter Weylandt. Het noodlot. Het fatum is een eng en ongenadig beest.

Er is nog geen officieel communiqué als je zo snel mogelijk van antenne wil. Je besluit de uitzending met hoop en vooral veel wanhoop. Je wil bidden, iets wat je al jaren niet meer hebt gedaan en klampt je vast aan de sprankel die er eigenlijk geen is. Een half uur later krijg je te horen wat je niet wil horen. Je weigert obstinaat om het nieuws voor waar aan te nemen. Helaas. De Passo del Bocco wordt een Portet d’Aspet. Na Fabio Casartelli is er vijftien jaar later opnieuw een jonge man die in een grote ronde het leven laat in de afdaling van een col. De harde realiteit leidt tot bittere tranen tussen de telefoongesprekken met het thuisfront. Een shock.

Ik blijf gevangen in die tien vreselijke seconden. Het getuigt van wansmaak en gebrek aan deontologie om ze op YouTube te plaatsen of aan een artikel op een website te linken. Misdadig bijna. Maar het gebeurt. Een aanslag op de sereniteit, een schrijnend gebrek aan respect voor zij die achterblijven. Ik wil ze het liefste verdringen, die tien vreselijke tellen horror. Mogen we ze niet gewoon vervangen door een lach, een gulle lach, de misschien wel gulste lach van het peloton? Want veel jovialiteit en spontaneïteit worden ons ineens ontnomen. Wouter, altijd klaar voor iedereen. Vriend van de allerkleinsten, gesprekspartner van allen, niemands vijand.

Mogen we vandaag in het commentaarhok voor één keer zwijgen en bezinnen? Ik hoop het. Het moet gewoon. Uit respect voor een innemende jonge man.

Advertenties

106 thoughts on “Wouter

    1. Prachtig geschreven. Wij hadden er geen woorden voor.
      Onze deelneming aan de familie,en ook aan jullie die verder moeten gaan met comentaar geven.
      Sterkte voor iedereen

    2. De schokkende beelden flitsen me ook steeds voor de ogen…
      Inderdaad 10 seconden teveel.

      Maar laten we die beelden proberen vergeten…
      en Wouter voor ons zien met zijn stralende glimlach en de armen in de lucht al die keren dat hij als eerste over de streep reed.
      Laat deze herinneringen de leegte opvullen die we nu voelen.

      Woorden schieten tekort bij de rit van vandaag…
      Tranen…
      Een mooi gebaar…
      Wouter, we zullen je missen!
      In onze gedachten leef je verder.

      Sterkte aan iedereen

      i

      1. Ook ik zag die 10 seconden en heb troost gevonden bij mijn 17-jarige zoon, die het zo verwoordt heeft:

        De val

        Hoe je carrière plots
        onderuitviel en
        hoe de wereld plots
        achteruitviel van angst
        en ademloos staarde
        naar je stilte
        die zich een weg waande,
        Wouter,
        tot ze alles stil deed staan en
        hoe we hoopten
        dat dit maar een droom zou zijn,
        dat je rap terug
        recht kon krabbelen,
        maar Wouter,
        toen je viel
        vielen we allemaal
        met je mee.

  1. Koude rillingen kreeg ik bij het zien van de beelden. Niet gepaste horrorbeelden in de overtreffende trap. Ik heb de uitzending uitgezet omdat de ernst onmiddellijk tot me doordrong. Laat ons allemaal nog eens stilstaan bij de essentie van het leven.
    Alle sterkte voor de familie en het ongeboren leven!

  2. U had het niet beter kunnen verwoorden, mijn hart gaat uit naar de familie van Wouter en vooral naar zijn vrouw en ongeboren kind. De beelden van de reanimatie zouden eigenlijk wereld wijd van het web verwijderd moeten worden. Ik hoop dat hele wielerwereld vandaag Wouter zal eren en dat zij hem zullen blijven gedenken

  3. Karl kon het niet beter verwoord hebben van wat we gezien hebben gisterennamiddag. Onze oprechte deelneming aan de familie, het team en de vrienden van Wouter. RIP.

  4. “We moeten niks!”. Dat zijn jouw woorden die mij zullen bijblijven toen je collega aangaf om toch verder de koers te becommentariëren…
    Ik vind het verschrikkelijk wat er met Wouter gebeurd is. Sport is mooi, maar kan soms zo verdomd onrechtvaardig zijn…

    Tim Van Autgaerden

  5. Ik en mijn familie zatten gisteren gezellig naar de koers te kijken en plots dat beeld van een renner die languit op het asfalt ligt met een bloedspoor van al enkele tientalle cm… Direct de kledij herkend en direct gezegd:” het zal toch Wouter Weylandt niet zijn, zeker?” Spijtig genoeg werd dan later onze grote schrik bevestigd. Onze diepste gedachten gaan naar zijn familie en zijn vrouw die zwanger is. 26 jaar is te jong om ons al te verlaten. We wensen hen alle sterkte en hoop dat alles goed blijft gaan met de zwagerschap zodanig dat zijn ouders en vrouw ook deze laatste fysieke herhinnering aan Wouter niet moeten verliezen.

  6. Hier zijn geen woorden voor. Een zwarte, een diep zwarte dag voor de sport. En ook ik raak dat beeld, die foute 10 seconden, niet kwijt. Kwam dan nog bij dat een niet verder genoemde krant het nodig vond om diezelfde beelden op hun site te zetten bij wijze van ‘lokkertje’, de senstatiezucht kent ook bij de kranten geen grenzen helaas. Veel te jong, veel te vroeg….maar dat is het toch altijd nietwaar? Maar dit keer klinken die woorden veel harder dan gewoonlijk. Sterkte in de commentaarbox vandaag…geef Wouter de homage die ie verdient.

  7. Heel mooie en ontroerende tekst…..ik lees nu wat ik voelde bij kijken naar de rit van gisteren, die mij voor altijd zal bijblijven, helaas door het trieste verlies van een jonge renner, die ons allemaal heel nauw aan het hart lag, respect, moge gij rusten in vrede en sterkte aan al wie in de dichte omgeving van Wouter vertoefde. Een onbegrijpelijk verlies!

    Stef

  8. Een trieste dag voor het wielrennen en voor de nabestaanden. Ik wens eenieder die hem persoonlijk kende veel sterkte; team, vrienden, familie en vrouw.

    Precies een jaar terug winnend in Middelburg en herinner ik me het TV moment nadat we ons vanuit werk hadden gehaast om de laatste 10 kilometer te zien van die waaieretappe. Gisteren de ‘tweet’ dat Weylandt aan zijn einde kwam in een gevaarlijke afdaling.

    Heel triest.
    Moge hij rust vinden

  9. sterkte, dank voor je mooie woorden.
    maar het is stil in mij.
    ik zat voor de buis en zag en hoorde jullie woorden, ben meteen een kaars gaan aansteken voor kracht en een schietgebedje naar boven. ik zal vanmiddag kijken, maar vooral als nagedachtenis aan Wouter met weer die kaars brandend.

  10. woorden komen te kort … zeer mooie beschrijving van wat we allen sinds gisteren namiddag voelen!

    sterkte allen vandaag wanneer men naar dit eerbetoon kijkt!!!

    We gaan je allemaal missen Wouter!!

  11. Zwijg vandaag maar gerust Karl, Allle woorden in de de woordenboek zullen het heersend gevoel toch niet kunnen beschrijven.

  12. Karl, ik zat gisteren samen met jullie te kijken naar de beelden. Ook hier een rilling bij die 10 seconden. Ik hoop dat ik vooral het beeld van een lachende Wouter later zal onthouden…

  13. Wouter was, zowel in de koers als er buiten, een geweldige man. Nam nooit een blad voor de mond, maar zou ook nooit bewust iemand in diskrediet proberen te brengen. Ook de manier waarop hij zich wegcijferde voor anderen getuigde van wat voor persoon hij was.

    We zullen je missen Wouter.

  14. Wouter…Slaap zacht, held.
    Een dag van pijnlijke stilte kondigt zich aan.
    Superman, zoals een wielrenner vaak wordt aanzien, is in de koers helaas wel kwetsbaar. Geen filmhelden, maar mensen van vlees en bloed.

    Wanneer gaat men eindelijk begrijpen dat renners ook mensen zijn. Bovenmenselijk is niemand. Ook onze wielerhelden niet. Hoewel we dat dikwijls al te graag denken.
    Beelden die je uit je slaap houden, beelden die er niet hoorden te zijn… Ook dat is koers, drama. Helaas. Een drama dat er geen had hoeven te zijn.

    Karl, je verwoord het altijd zo mooi. Een prachtig afscheid van Wouter…
    Bedankt!

    Ook aan jou en je ploeg veel sterkte vandaag en de volgende dagen!

  15. Ik begon gisteren te kijken op een goeie 15 km van de streep. Onmiddellijk hoorde ik in jullie stem dat er iets aan de hand was, koersontwikkelingen waren opeens bijzaak, op 15 km van de streep in een girorit? Er klopte gewoon iets niet. 2 km later hoor ik Renaat zeggen wat ik zat te denken, hier is iets gebeurd..
    Hopelijk mogen jullie vandaag eens stil zijn, het is niet nodig om alles wat gisteren gebeurde nog eens te herhalen. Veel sterkte en succes voor het vervolg van deze Giro!
    Van mij mogen ze er vanaf morgen terug keihard voor koersen, maar ik hoop op passende zegegebaren..

  16. tranen in de ogen bij het lezen van dit stukje… woorden schieten veel veels te kort en inderdaad al het mooie dat in dat voorjaar gebeurd is: in één klap weg….

  17. Verschrikkelijk oneerlijk. Dat blijven de woorden die door mijn hoofd spoken. Zo’n goedlachse en joviale gast, altijd klaar voor woordje, voor een grap en een grol. Ik heb nog met hem vorig jaar staan praten na de aankomst van de GF Ardennaise die hij samen met zijn maatje Iljo Keisse had gereden. Bart Burie was veel te sterk gaf hij eerlijk toe. Maar ja, hij vond het al een hele prestatie dat “zo’ne zware” slechts een paar minuten moest toegeven op “zo’ne sprinkhaan”. Gevolgd door een schaterlach en een klop op de schouder van zijn maatje. Dat is Wouter, dat was Wouter …

  18. Mooie column.. Veel sterkte deze middag in jullie commentaarcabine, laten deze rit maar in alle rust plaatsvinden, denkend aan Weylandt. Een triestig noodlot..

  19. Heel veel respect Karl voor deze tekst. Je verwoord het gevoel van veel kijkers die live naar de uitzending keken. Ineens lijkt het hele spel niet belangrijk meer en hoop je, tegen beter weten in, dat het toch goed zou komen. De beelden hadden nooit uitgezonden mogen worden en ik hoop echt dat de cameraman en regie hier heel veel spijt van hebben. Dat het een vergissing was. Bij de kijkers staan ze voor altijd op het netvlies en dringen ze diep door tot op het bot.
    Veel sterkte voor jou, Andre en José en alle anderen. Het zal geen makkelijke tijd worden. Deze giro blijft voor altijd besmet!

  20. Mooie woorden, die getuigen van respect.
    Jammer dat de beelden die nooit de antenne zouden mogen gehaald hebben, op de VRT-journaals telkens opnieuw getoond worden…

  21. Jouw woorden tegen Renaat toen die zei “we moeten toch proberen om voort te gaan met commentaar geven over de koers” waren recht uit het hart:…”we moeten niks” zei jij uit een natuurlijke reflex voor gans Vlaanderen…een menselijke reactie…Renaat bedoelde het uiteraard ook zo hard niet,je zal daar maar zitten als verslaggever…chapeau hoe jullie beide het toch nog zo sereen mogelijk aanpakten…de Giro waar ik zo naar uitkeek is nu van geen enkele tel meer…adieu Wouter…de wielerliefhebber zal 9 mei 2011 nooit meer vergeten…helaas!

  22. 9 Mei ! 14u00 ,wat een leuk namiddagje Ronde van Italy kijlken zou worden en alleen voor tv, nee niet alleen , onze trouwe viervoeter snoopy ligt aan mijn voeten te genieten van zijn zorgeloos hondeleven, koffietje en wachten op de uitzending die er beter nooit zou geweest zijn, en dan na 14u45 de eerste beelden, ja als Belgen zijn we door onze Belgische ploegen reeds goed verwend geweest, in iedere ontsnapping een belg mee, en dan in een domme afdaling zoals de renners er 100 afdalen per jaren, valpartij, eerste beeld een renner staat midden de weg niets erg , gelukkig, terug de beelden van de ontsnapping en Bart De Clercq, ja de jongens van Omega Lotto Pharma doen meer dan hun best om ons te verwennen, Dan opeens beeld van renner van Leopard die gevallen is ! nog geen naam vernoemd, maar de beelden spraken voor zich, dit was een valpartij die men liever niet ziet,maar de realiteit is hard, geen levensreactie van de renner,dan de naam van Wouter !!! kheb da nie goed verstaan! nog eens de bevestiging valpartij Leopard renner 108 WoUter Weylandt, ook de reannimatie op de tweede beelden waren er teveel aan, iederéén besefte toen reeds ! dit wordt een nieuw drama,Na Frederick Nolf, Peter Harinck nu Wouter , sorry het wordt me een beetje teveel, drie jonge levenlustige jongemannen die het leven nog moesten smaken, pats weg, familie en wij die achterblijven met zoveel vragen, één woord komt steeds terug WAAROM ? Laten we Wouter,Nolfke en Peter niet vergeten, moge hun ziel rusten in vrede.
    Vanwege het FCP team en renners, onze gedachten en gebeden gaan uit naar de familie en biezonder naar de vriendin van Wouterke , zijn dood is zo irreëel.
    jaak vm

  23. Voor altijd in mijn herinnering ons Wouterke:) moge hij de rust vinden in de here.
    Ik wens jullie van Sporza enorm veel sterkte, en heb begrip voor jullie zwijgen

    Nogmaals Carl Andre en de gehele crew STERKTE mannen!!!

  24. Zo’n beelden stemmen tot nadenken, zeker als je zelf vaak fietst. Ik heb afgelopen nacht gedroomd dat ik zelf met de fiets onderuitging. Iedereen weet dat er altijd gevaar om de hoek loert op eender welke fiets. Toch ben ik ervan overtuigd dat er komend weekend meer dan één keer “wees toch maar voorzichtig” zal worden gezegd tegen man -of vrouwlief als ze een tochtje inzetten.

    Er was maar één manier om de ernst en de tristesse van Weylandts val te vatten. Dat was niet door te filmen zoals de RAI het deed. Het was jullie manier van doen en van spreken die onmiddellijk deed inzien dat er iets fout was. Jullie hebben er nu niets aan, maar ik heb het diepste respect voor hoe jullie hebben gewerkt na de valpartij. Er zijn er veel die daar nog iets van kunnen leren.

  25. Karl, mijn diepste respect voor de onmogelijk moelijke taak die jullie gisteren zo waardig hebben uitgevoerd tijdens de live-uitzending. Toen ik nadien op Radio1 een emotionele Renaat Schotte hoorde, verwenste ik de redactie even omdat ze hem niet gewoon met rust lieten. Veel goeie moed!

  26. Het plaatsen van nieuwsartikelen en de bijbehorende beelden is wrang maar toch helaas de realiteit. Nieuws moet gebracht worden hoe vreselijk dit ook soms kan zijn. Aan een ieder de eigen keuze om de beelden achteraf te bekijken. De live televisie kijkende mensheid had echter weinig keus en werd geconfronteerd met de beelden.

    Voor het commentaar na de val kan ik alleen maar heel veel respect op brengen. Uitblinken in somberheid en respect op een zwarte dag als gisteren.

  27. Beste Karl,

    Jouw tekst getuigt van sereniteit en oneindig veel respect voor de mens en de renner Wouter Weylandt. Hij verwoordt wat zovelen onder ons op dit moment niet verwoord krijgen .
    Bedankt voor dit mooie stukje, een treffend bewijs dat journalistiek ook op een ethisch correcte manier kan, wars van alle sensatiezucht en verkoopscijfers. Oneindig veel respect hiervoor.
    En neem één ding mee deze middag in de commentaarcabine: “Je moet helemaal niks vandaag”…

  28. Heel mooi verwoord Karl,helaas gebeurt dit elke dag ook onder wielertoeristen. Dit is mss eens een moment om stil te staan bij de gevaren van de weg (zowel voor autobestuurder als voor wielertoerist). Laten we wat meer verdraagzaam zijn en terug wat respect voor elkaar krijgen. Mijn innige deelneming aan familie en vrienden van Wouter, maar ook aan de families van wielertoeristen die tijdens hun favoriete sport hun leven lieten. Sterkte ook aan het Vrt team die deze middag de uitzending verzorgen.

  29. Nu daags na het is gebeurd kan ik nog steeds het beeld van Weylandt niet uit mijn hoofd krijgen. De verslagenheid en de emotie was tijdens de uitzending te voelen. En als ik me er al heel slecht bij voel, kan ik me amper inbeelden hoe het moet zijn voor zijn familie, vrienden en geliefden. De giro gaat gewoon door, straks zullen we winnaars zien die met hun handen naar de hemel wijzen. Als de tour begint is het allemaal weer een beetje versleten en gaan we over tot de orde van de dag. Alleen een paar geliefden van Wouter zullen de pijn altijd blijven voelen. Ik hoop voor hen dat ze de kracht zullen vinden om de pijn te kunnen verdragen.

  30. Hallo Karl, Veel sterkte vandaag. Het wielrennen werd van de hoofdzaak die het voor liefhebbers is in één keer tot een zeer onaangename bijzaak. Sterkte zelf ook met het verwerken van deze gebeurtenis. Ik hoop dat iedereen jullie ook als verslaggevers de ruimte gunt om dit op jullie eigen manier de plek te geven die het in jullie moet krijgen. Ik bid nog wel, voor jullie, voor Sophie, en geloof dat daarin hoop is.
    Nogmaals veel sterkte, een huiskamervriend

  31. Mooi gesproken. Zat gister ook voor de tv en inderdaad die beelden wil je liever niet op tv, is al ernstig genoeg zonder dat shot. Veel sterkte vandaag in je werk en als het een tijd stil is qua commentaar geen probleem, een “gewoon” mens gaat dat zeker begrijpen. Oprechte deelneming aan zijn familie,vrienden en teamgenoten.

  32. “Weet dat wanneer de aarde hen dan toch met tegenzin bedekt, hun naam voor altijd als een echo tussen bergen zal weerklinken.” – Willy Verhegghe

    RIP Wouter

  33. De wielerwereld moet opnieuw een onzichtbaar kruis met zich meedragen. Onhoorbaar schreeuwt dat kruis in elk wielerhart: “WAAROM, WAAROM, WAAROM?” Maar de taal stagneert zoals ook de tijd hapert, slechts tranen zullen in stilte kunnen getuigen van een innerlijke zoektocht naar een onmogelijk antwoord.

    Kracht, wijsheid en sterkte wens ik aan de nabestaanden van Wouter, aan allen die Wouter liefhadden. Maar zeker ook aan jullie, Karl en Renaat en alle Sporza medewerkers. Op gepaste wijze doorgaan met een wielerverhaal in wording, waarin de dood als een ongenode gast permanent aanwezig zal zijn, of het bijltje erbij neergooien?

  34. Bin Laden mag niet getoond worden. Wouter wel. Begrijp het niet en toch ook weer wel. De ernst is niet duidelijk op dat moment. Het is nieuws. Coureur gevallen. De regisseur heeft er blijkbaar 10 seconden voor nodig om te beseffen wat hij toont. Maar de reanimatie had hij daarom niet hoeven tonen en dat gebeurde wel. En daardoor wist iedereen dat de kans op een goede afloop minimaal. Karl, dank voor jouw sensitiviteit gisteren. Het was onbedoeld perfect. Een eerbetoon aan het goede in het wielrennen in het algemeen en Wouter in het bijzonder. Dank

  35. De beste, mooiste verwoording die deze tragische gebeurtenis kan omschrijven.
    Bij mezelf schieten woorden tekort.

    Karl, je hebt je hart op de juiste plaats!
    Ook ik vind dat jullie helemaal niets moeten deze middag.
    Ik wens jullie veel sterkte!

  36. Beste Karl,

    Opnieuw mooi geschreven. Het raakt. Het ongeloof, de bibber, tranen in de ogen, zenuwen terwijl we wachten op nieuws…met een krop in de keel. En dan het is een belg, Wouter Weylandt. De stilte, jullie stilte. Het zegt genoeg. We zijn er nog niet goed van.
    Onze gedachten gaan uit naar iedereen die Wouter heeft gekend en vooral naar de familie, vrienden, kennissen en natuurlijk zijn vrouwtje en zijn ongeboren kindje. Laat ons vasthouden aan het gedacht dat Wouter zal verder leven in ieders gedachte en vooral in zijn kindje.

  37. Een Gladiator van de weg is niet meer. In het peleton van de Hemel hebben ze er een fantastisch renner bij. Een jonge renner met charisma en zoveel positiviteit. Vooral je eeuwige lach is nu waarheid geworden. We zullen je missen.

  38. Mooie woorden, Karl!

    Ook ik zat gisteren half te kijken, maar vooral te luisteren naar de live-stream tijdens het thuis-werk. Bij het vallen van het woord ‘valpartij’ schakelde ik over naar het bijhorende beeld… Vanaf toen was er van werken geen sprake meer. Dag op dag een jaar geleden, zie ik hem vol overgave en vreugde als eerste over die streep op het asfalt scheren. Nu is dat asfalt hem fataal geworden. Triest!
    Die 10 seconden beeld waren er inderdaad te veel aan! Misschien was het wel respectloos, maar het was nu eenmaal live – de ernst had men misschien nog niet ingeschat, dat voordeel van de twijfel geef ik de RAI nog.
    Verbijstering alom, toen ik deze morgen hetzelfde beeld zie verschijnen, maar dan als foto op de website van Het Nieuwsblad. Waar zit het hart van deze redactie? Onbegrijpelijk…

    Tot slot wens ik jou ook vooral veel sterkte bij de komende weken verslaggeving!

  39. Weer een intriest moment in de wielersport, die het toch al altijd moeilijk heeft.
    Onze oprechte deelneming voor de familie en vrienden, veel sterkte en vooral voor aanstaande mama veel moed!

  40. Beste Karl,
    Dat beeld, die luttele seconden die nooit in beeld hadden mogen verschijnen, zijn op mijn netvlies gebrand, net als die andere beelden van 15 jaar geleden Fabio Casartelli, flitsen weer door mijn hoofd, Johan Musseuw naast de bloedende Fabio op het asfalt.
    Ik zei direct tegen mijn echtgenote dat komt niet goed, al hoop je natuurlijk van wel.
    Er is iemand eerst over de streep gereden,vraag me niet wie.
    Contant wachtend op nieuws de twitter berichten het oog houden, hopende op verlossend nieuws dat nooit zal komen. Wel het ene na het andere zelfde videofragment wordt via YouTube op twitter gesmeten. Iljo Keisse twittert, ‘Beer vechten, vechten’. Dan volgt een nieuw bericht welk je niet wil lezen, Wouter is niet meer, mijn gedachten flitsen naar zijn zwangere vriendin zijn familie die waarschijnlijk ook voor tv zaten te kijken.
    Van overal verschijnen nieuwe berichten op twitter, ook vanaf vrtderedactei en Sporza, bij één hoor ik een radio interview met compleet aangeslagen collega Renaat, zijn stokkende stem laat duidelijk verstaan Brussel houd je kop laat me met rust maar aan de andere kant blijven ze maar doordrammen en vagen stellen. Ik vraag me af waar is verdomd hun fatsoen, jullie zitten ginder niet in Italië, toch drammen ze lekker verder, Renaat had je al contact met de ploeg en wat ….
    Vraag ik me af, ook al is het jullie werk als sportjournalist, wordt er dan echt geen rekening gehouden met de mens en zijn gevoelens, jullie zijn toch geen voorgeprogrammeerde robots?

    Vandaag mag het stil blijven in die kleine commentaar cabine op enkele echt te zeggen woorden ter nagedachtenis van Wouter, Andrei, Fabio en andere collega’s die hetzelfde lot ondergingen na.
    Koers is vandaag bijzaak, ik vermoed dat er ook niet zal gekoerst worden net als 15 jaar geleden toen het peloton met op kop de (Motorola) ploeg met Lance Armstrong hand in hand over de streep bolde.

    Nog heel veel sterkte voor jou, Renaat, André en de rest van het reportageteam.

    ——–

    Sinds kind ben al wielerfan in hart en ziel, ik heb gelukkig nog een stuk van de Eddy Merckx glorie mogen meemaken, zo vergeet ik noot de woeden van Fans Verbeeck tegen Fred De Bruyne ‘Hij rijd 5km/u rapper als wij’

    Heb is bij mij altijd bij passief wielrennen gebleven, daar ik een aangeboren progressieve en ongeneeslijke spierziekte (BMD, spierdystrofie type Becker) heb.
    Ik ben ondertussen 46 mogen worden, elke dag is één meer, al leef ik 24/24 in bed kan er iet meer uit en wordt sinds 12/01/2010 continu beademt door een beademingstoestel via een trachea (gat in mijn luchtpijp).
    De wielersport schonk me zomer en winter al veel mooie momenten in mijn beperkte leefwereld, want buiten de tv, pc en muziek rest me miet veel meer. (en dan durven sommige gedetineerden nog klagen, maar dat is een ander geval) daar ik voor alles dag en nacht hulp nodig heb. Gelukkig kan ik nog enkel met mijn R-hand, muis en het Windowsschermtoetsenbord op de pc werken, al gaat het wel trager.

    Voor voetbal heb ik geen belangstelling, enkel, de wielersport, de scheepvaart en de muziek dit zijn mijn 3 eerste, en ook nog enige overgebleven hobby’s. Verschillende andere hobby’s heb ik één voor één opgeven.

    Mogen we de hoop koesteren, zo’n zware bladzijde als 9 mei 2011 in de wielersport en sport in het algemeen niet meer te moeten meemaken.

    Wouter waar je ook bent, rust zacht in vrede, we zullen je voor altijd missen, al blijft er voor jou een plaats in mijn hart.

    Karl, misschien heb je al gemerkt dat ons logo op Twitter en Facebook een speciaal rouwbandje voor wouter draagt, ik hoop het door velen wordt overgenomen.

    Met vriendelijke groeten,
    Frederik & Gerda Plets-Van Der Linden.

  41. Ik wou ook dat ik die beelden niet gezien had….blijft in mijn hoofd hangen…Ik bewonder je Karl om vandaag weer uw job te willen doen want dat moet o zo moeilijk zijn

  42. Respect Karl, iedereen was met verstomming verbaasd… Een groot talent dat in één luttele seconde de dood in rijdt… daar zijn geen woorden voor… zeer triestig ,zeker voor de vriendin die zwanger is van hun eerste kind en natuurlijk ook voor de hele familie en vrienden. RIP Wouter

  43. We moeten inderdaad niks… Behalve stilstaan bij deze buitengewoon tragische gebeurtenis. Wouter Weylandt RIP

  44. Respect Karl, voor deze woorden die precies dat verwoorden wat iedereen dacht bij het zien van de beelden gisteren. Respect ook voor de manier waarop jullie verder ‘commentaar’ gaven. Normaal kijk ik voor jullie geweldige verhalen en enthousiasme, nu merkte ik meteen hoe jullie kapot zaten en het wilden afkappen. En terecht. Het 2e beeld dat de RAI ons gaf, zat ik weer op het puntje en zei tegen mijn vriendin: oooow shit, ze zijn aan het reanimeren! Horror tv!

    Heren, sterkte vanmiddag en de komende tijd want deze beelden blijven hangen en de sfeer zal anders zijn. En bedankt voor het commentaar wat volledig juist was.

  45. Een traan wordt weggepinkt bij het lezen van dit bericht. Hier heb ik geen woorden voor..
    Ik wens zijn geliefden en vrienden enorm veel sterkte toe!
    Wouter, het gaat je goed…

  46. Karl, ik ben niet je grootste fan, maar hoe jij nu omgaat met de dood van Wouter, hoe je commentaar heeft en hoe je deze tekst hier schrijft vind ik erg hartverwarmend! Het komt uit het diepste van u hart en dat voel je als lezer of tv-kijker! U tussenkomst in het VRT-nieuws vond ik ook erg mooi, alles wat je zei was treffend en zeer juist geanaliseerd! Het is een steun voor vele mensen dat jij op zo’n manier tussenpersoon bent tussen wat zich daar afspeelt en het thuisfront hier! Een thuisfront dat verslagen is door de verschrikkelijke gebeurtenis!

  47. Prachtig mooi geschreven! Ik, als kijker, voel me schuldig. Het moet voor ons altijd spannender, moeilijker, harder, attractiever.. Tot het noodlot toeslaat.
    Wat moet er nog gebeuren, wat kan er nog erger gebeuren om de ogen van de kijkers en organisatoren te openen?
    Het leven kan aan een zijden draadje hangen, sinds gisteren ook aan een tube van pak weg 1 centimeter..

  48. verlies van een groot atleet en mooi mens.
    mijn medeleven aan zijn familie, vrienden, collega’s.

    mooi geschreven karl.

  49. Ik wou ook dat ik die beelden niet gezien had het blijft in mijn hoofd hangen alsof het op mijn netvlies is gebrand.Karl ik had al veel bewondering voor je wat moet het moeilijk zijn voor je om dan je job te moeten doen. veel sterkte voor de rest van deze giro
    rip wouter veel sterkte voor de familie

  50. Gisteren kwam ik thuis na een vermoeiende, lange en frustrerende dag school. Ik had me die dag kwaad gemaakt op een prof omwille van zijn vele taken.
    Ik kom thuis en zie mijn vader naar het televisiescherm kijken. Hij is net als ik een wielervolger. Ik kijk hem aan en zie meteen dat er iets scheelt. Hij zegt me met rillingen in zijn stem: Wouter Weylandt is overleden. Ik geloof het niet en gooi mijn rugzak weg. Maar teletekst bevestigd wat mijn vader zegt.
    School wordt plots heel banaal, ik moet plots terugdenken aan wat ik mijn prof allemaal wel niet verwenst heb.. Schaamteloosheid troef. Je leven, je gezondheid. Dat is wat primeert.
    Wouter, je was een prachtige renner. Ieder mens die jou op 1 of andere manier gekend heeft zoekt troost bij elkaar.
    Prachtig verwoord, Karl. Zoek steun bij je team. Ik wens veel sterkte aan zijn familie en vrienden. Het ga je goed daarboven, Wouter.

  51. Karl,

    Een heel prachtig en sereen bericht. Ook de manier waarop jullie commentaar gaven, soms moet er niets worden gezegd. De beelden die je niet wil zien, en eigenlijk ook het scherm niet mochten halen. Das niet het beeld dat we ons van Wouter willen herinneren. Heb vandaag ook het eerbetoon van jullie en het peloton gevolgd en even voor het einde vertelde je daar een kort maar heel mooi gedichtje over een wielrenner die gestorven is. Helaas de naam van de schrijver is mij ontgaan. Is het mogelijk om die hier even te laten weten, of het gedichtje zelf?
    Wens jullie nog veel sterkte de komende dagen, want zoals je zei vanaf morgen weer de harde realiteit. Maar Wouter zullen we nooit vergeten.

    Met vriendelijke groeten
    Annelies

  52. Het beeld zal me nog een hele tijd bijblijven. Ik vond het erg knap dat de renners toch op de fiets stapten. Verder werd er op een prachtige manier commentaar gegeven op deze trieste dag. Het beeld van het ongeval en de aankomst vandaag zal ik nooit vergeten. Karl bedankt voor het mooie commentaar. Veel sterkte aan familie, vrienden en andere wielerfans.

  53. hopelijk trekt men lessen uit het gebeurde dan is zijn dood niet tevergeefs geweest , ongenadig kan het leven zijn ook voor zijn ouders ,vrienden en collegae ,veel sterkte voor allen , woorden schieten tekort dat hij ruste in vrede

  54. Tragisch, maar mooi verwoord.

    Een beeld dat nooit van mijn netvlies zal verdwijnen. Ik heb begrepen dat er in de Belgische kranten foto’s gecensureerd zijn, maar hier in Nederland is dat helaas niet het geval. Het gaat een stap te ver, het is over de grens. Evenals die close-up van de RAI. De herinnering aan Weylandt moet vrolijk zijn. Het moment dat Leopard-Trek samen met Farrar over de streep kwam is echter ook een moment dat ik nooit zal vergeten. Sterkte aan alle familie, vrienden en betrokkenen.

  55. Beste Annelies, hieronder het prachtige gedicht van Willy Verhegghe.

    Renners sterven niet,
    ze verdwijnen alleen maar uit het zicht
    eens zij de laatste finish hebben overschreden
    en de snelheid van het leven
    hen met stijve spieren achterlaat.

    Want koersen blijven ze,
    ook al vallen hart en wielen stil,
    zij gaan in duizend hoofden door
    met duwen en nooit doodgaan,
    hun zweet geeft blijvend glans
    aan het asfalt.

    Weet dat
    wanneer de aarde hen dan toch
    met tegenzin bedekt,
    hun naam voor altijd
    als een echo tussen bergen
    zal weerklinken.

  56. Karel,

    zeer mooi geschreven… normaal zien we prachtige koers maar gistere was een zeer mooi en emotioneele herdenking van Wouter Weylandt.. ik denk dat iedereen die dit gelezen heeft en de 4 ettappe heeft gezien met een brok in zijn keel heeft gezeten, ik in ieder geval… dat hij van het toneel mach verdwijnen maar in onze gedachte mag door blijven bestaan.

    Heel veel sterkte aan familie, vrienden, teammaaten, maar ook aan de presentators die heel veel contact hebben met de renners.

  57. Het was van Pantani geleden! Het gevoel van onmacht en woede dat je doet vergeten hoe mooi deze sport kan zijn. Dan te horen krijgen dat het echt waar is , troosteloos voor je uit gaan staren , weg zijn van de wereld. Even geen zin meer om op de fiets te kruipen! Waarom toch??

    Het ga je goed Wouter, bedankt voor alle mooie momenten!!

  58. De vooruitgang

    En dat kleine mensje, ongeboren en zo klein, verliest zijn papa. Voelt de intense pijn, het grote verdriet van de vrouw die zijn mama is. De buik waarin hij langzaam groter wordt. Groter, om uiteindelijk ergens in september het grote licht te zien, het licht van het leven.
    Het licht dat zijn papa nu gelaten heeft, het licht dat zijn mama nu even niet meer ziet. Overschaduwd door pijn, verlies, alleen, eenzaam. Maar die zich vasthoudt aan dat leven in haar buik. Dat leven dat van hem en haar is. Hij die in haar hart verder leeft, maar ook in haar buik. Een wonder van hem en haar dat haar voor altijd een tastbaar bewijs zal geven van zijn bestaan en van zijn liefde voor haar, zij voor elkaar.
    Een baby, een kind dat nooit de fysieke warmte en liefde van zijn papa zal kunnen voelen, maar die zoveel zal horen over een man die zijn vader is, een man die vele harten veroverden, een papa waar hij/zij ongelooflijk trots op kan zijn. Een papa die veel te vroeg en op een vreselijke wijze om het leven kwam.
    Maar lieve mensen allemaal, een kleine meid of een kleine jongen die NOOIT de laatste beelden van zijn/haar papa zal moeten aanschouwen. En een mama die in alle RUST kan leven met het gevoel van pijn en verlies om verloren leven, en hoop op het nieuwe leven. Dàt is mijn diepste wens.

    Ik wens alle mensen, dicht of ver, met verdriet om het verlies heel veel sterkte, maar mijn diepste medeleven gaat naar de ouders en de partner van Wouter en naar dat kleine mensje. Dat ongeboren wezentje dat zijn mama nu veel steun en kracht zal moeten geven om er weer voor te gaan. Om het leven weer recht in de ogen te kijken. Ik wens ze veel sterkte!

  59. Karl,

    mijn allergrootste respect voor uw beslissing om uit de giro te stappen! Het is moeilijk te vatten hoe men in deze omstandigheden “show” en “koers” en “winnen” nog belangrijk kan vinden… De tijd zal verzachten maar er is gewoon nog te weinig tijd verstreken…

  60. Beste Karl, door de ronde als TV comentator te verlaten breng je Wouterke niet terug, zonder jou steeds gevat commentaar van het gebeuren, zal de rest van Ronde Van Italy ons nu nog meer pijn doen, maar het zat er aan te komen, ik hoorde in je laatste commentaren zoiets van <> het bewijst dat je ook maar een mens bent zoals wij allen, sommige gebeuren om ons heen kunnen we moelijk vatten, en zijn ook dikwijls niet te vatten. Wat Wouterke overkwam is gewoon een verdomd droevig noodlot, waarom hij, waarom niemand anders? maar die iemand anders heeft ook geliefden,familie en vrienden, Matthias Vanmechelen zondag zware valpartij, wordt in coma gehouden, hopelijk komt hij er door zonder letsels, gisteren Tom Jelte Slagter, onze eerste reactie bij het zien liggen van Tm Jelte, neen aub weer niet ! en het zag er gisteren ook niet goed uit bij de eerste beelden, en dan zien we iets bewegen, hoef hij leeft, geluukig voor Tom Jelte en zijn familie,we mogen nu niet in de fout gaan ! om deze mooie maar niet ongevaarlijke wielersport de rug toe te keren, wat me gisteren mateloos ergerde ! was de afdaling ! ene zoals we die zien bij de moutain Bikers, downhill, indien dit met Wouterke hier gebeurt was??? khad met de fiets naar Italy gereden om de organistor eigenhandig te vermoorden.
    Karl en wielervrienden laten we nu allen samen met Wouterke zijn vriendin en familie rouwen en wenen om het verlies van zo ne prachtige jonge wielrenner, gast en vriend, Wouterke was en blijft voor eeuwig bij ons, dat neemt ons niemand af. een dikke traan speciaal voor jou Wouterke, tot later.
    BTW !!! TELEFACTS !!! het heruitzenden deze avond op VTM van een interview met Wouterke, is puur sensatie en om de kijkcijfers, totaal geen respect voor een vriend renner die nog niet begraven is, het leed van de familie nog onmenselijk groot en zelfs bij ons, ja de show must go on, shame on you VTM

  61. Respect en bewondering voor het weergave van deze vreselijke feiten..

    Als competieve wielrenner ben ik nog altijd in schock!….
    Het laat sporen na op ieder zijn netvlies…
    En dit vooral bij alle wielrenners!
    We kennen de gevaren en voelen deze ook wanneer we eens het asfalt raken…
    Maar wie denkt er nu dat dit ook fataal kan aflopen…
    Niemand… !

    In gedachte ben ik bij de familie en vooral bij zijn zwangere vriendin…

    Karl, dankje wel !

  62. jij 108, je zal door menig wielerliefhebber nooit vergeten worden !
    Veel sterkte aan zijn vrienden en naasten.

    De giro is vergeten waar het om gaat, nl de sport. Strade Bianche, Monte Zoncolan, de Etna beklimmen liefst terwijl gij vuur spuuwt.. Ze willen mensen laten kijken die sensatie willen. De echte liefhebber zapt gewoon weg. Dit is geen koers meer…

  63. Net vernomen dat je de Ronde verlaat. Geen toeval, vermoed ik, als je zo hebt meegeleefd – en dat zo aangrijpend, doorvoeld, beschrijft, als hierboven. Wat heeft inderdaad nog zin als zo’n jong leven in de knop wordt gebroken? Niets meer, zo lijkt het. En zeker geen spektakel – dat nu levensgevaarlijk blijkt – als zo’n indrukwekkende, uitputtende rittenkoers.

    Ik kijk naar wielerwedstrijden, met een zekere interesse, maar niet echt. Maar plots krijgt dat gebeuren een bijzonder menselijk aspect, dat we zelden zien of voelen – en dat maar al te vaak ondergesneeuwd raakt, onder het competitieve, het gebeuren op zich.

    Ik wens jou sterkte, van harte, en zin, ondanks alles. En ik wens ons meer mensen die zich laten kennen, vanuit confrontaties met de realiteit, niet louter met de schijn…

  64. Als ouders die zelf een zoon verloren hebben, weet ik zo goed, dat de ouders en vriendin van Wouter nog een hele, hele lange weg te gaan hebben om dit oo zo groot verlies te verwerken….. Niet zal nog hetzelfde zijn, het gemis elke dag, elke dag steeds weer…. Tranen vloeiden.. Karl,hoe jij en je collega dit hebben doorsparteld, respect hoor, en dat je nu de Giro verlaat, alleen maar zeggen, doe waar jij je goed bij voelt, niemand moet zich daae mee bemoeien….

  65. Mijn vriend is verzorger bij een wielerploeg en ikzelf ben danseres, ons leven bestaat uit sport, zonder sport zou ons leven leeg zijn. Na dit trieste nieuws begin je na te denken, over een leven zonder sport, zonder risico’s, maar dan ook zonder passie… Wielrennen was Wouter zijn passie, zijn leven was veel te kort, enige kleine troost is dat hij in die korte periode met passie heeft geleefd. Ik ken Wouter helemaal niet persoonlijk maar dit heeft me zo aangegrepen dat ik graag even die emotie van me wil afschrijven. Veel sterkte aan iedereen die Wouter persoonlijk kende, en vooral aan zijn dierbaren. Maar alsjeblieft, verlies nooit je eigen passie… Dank je Karl, voor die mooie tekst…

  66. Zeeën vol zoute tranen
    Omringen het land van circus Zomegnan

    Zijn spektakel kreeg een klap
    Een tik, een smak

    En Wouter was niet meer.

    Alle wielerharten stonden even stil,
    Maar het zijne voorgoed.

    Een solidariteitsgolf en gedeeld leed
    Sterken nu moed en dapperheid

    Op weg naar een andere grote ronde
    Onnoemelijk veel zwaarder en moeilijker
    Dan de Italiaanse spektakelmars.

    Veel sterkte aan allen die Wouter een warm hart toedragen

  67. toen ik van school kwam en mijn mama vertelde dat er een wielrenner zwaar ten val gekomen was in de giro geloofde ik het eerst niet. maar dan hoorde ik het op de radio van Wouter. ik kreeg er koude rillingen van en werd helemaal stil. toen ik ’s avonds de beelden op het nieuws zag kon ik beginnen wenen. dit had nooit mogen gebeuren en wijst ons op de gevaren van het wielrennen. toen ik voor het eerst weer op mijn fiets zat dacht ik aan Wouter en aan het gevaar dat wielrenners en wielertoeristen kunnen lopen.

    Karl nog veel sterkt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s