Dat zou zomaar kunnen!

DAT ZOU ZOMAAR KUNNEN. Vier woorden. Allesomvattend en tegelijk nietszeggend. Een dooddoener waarmee je je onmogelijk kan verbranden.

Het is het favoriete zinnetje van José De Cauwer als hij naast Renaat Schotte commentaar geeft bij de beelden van de Ronde van Italië. Gaat Philippe Gilbert deze rit winnen? Dat zou zomaar kunnen. Is Alberto Contador van plan om die jongens van Astana een koekje van eigen deeg te geven? Dat zou zomaar kunnen. Krijgen we vandaag een zinderende finale? Dat zou zomaar kunnen. Gaan we straks eens een pizza eten, José? Dat zou zomaar kunnen, Renaat! Ik hoor ze graag bezig, Renaat en José, kan een innerlijk lachje vaak niet onderdrukken. Durf ik al eens te turven? Dat zou zomaar kunnen. Ooit had ik 28 streepjes in één rit, 28 keer plezier.

Nu moet ik toegeven dat het zomaar eens zou kunnen dat de Giro de voorbije jaren tien keer interessanter was om naar te kijken dan de Tour. Na elke etappe van deze editie had ik er spijt van dat ik geen avondprogramma mocht voorbereiden.Vive le vélo! in een Italiaanse versie.Viva la bici! Napraten over de koers op mooie plekken in de laars. Ik ben er zeker van dat het zou werken. Of daar door de bazen aan wordt gedacht? Dat zou zomaar kunnen. Maar evengoed is dat niet zo.

De Giro is voor ons land een succes geworden. Twee etappezeges van Philippe Gilbert. Het was van 1983 geleden dat we nog eens meer dan één ritsucces in één Giro konden noteren. Toen wonnen Frank Hoste en Lucien Van Impe etappes in respectievelijk Milaan en Pietrasanta. Het is plezant en verleidelijk om in een Italiaanse context het woord ‘renaissance’ in de mond te nemen, maar om van een wedergeboorte van Philippe Gilbert te spreken, is overdreven. Hij is nooit helemaal weggeweest. Wel had hij nog zelden flitsen van de renner die in 2011 met de tegenstand speelde. Toen kon en lukte alles. Nu moet ik toegeven dat hij me donderdag op weg naar Verbania opnieuw aan de Phil van vier jaar geleden deed denken. Sterk en slim, de perfecte zit op de fiets. Dat Tom Boonen op dezelfde dag een rit won in de Ronde van België is leuk voor Twitterberichten en krantenkoppen, maar niet meer dan dat. België en Italië zijn in de koers in deze tijd van het jaar twee verschillende werelden. Dat heeft Tom de voorbije weken zelf kunnen ervaren. Of de collectieve sterkte van één ploeg in de Giro voortvloeit uit nieuwe, voor de meesten nog onbekende dopingmiddelen en er al eens een rit wordt gewonnen met een motortje in de fiets? Dat zou zomaar kunnen. Maar zolang we het niet zeker weten, beschuldigen we niemand.

Dan nog één keer om het af te leren. Heeft Sep Blatter er geld tegenaan gegooid om FIFA-voorzitter te blijven? Dat zou zomaar kunnen. Of neen. Laat ons er in dat geval toch maar de kans is groot van maken.

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zaterdag 30 mei 2015)

Advertenties

One thought on “Dat zou zomaar kunnen!

  1. Beste Karl,

    Een, Viva la Giro, of een Viva la Vuelta, hoe hoop ik daarnaar, om die prachtige landen en koersen met juw ogen mee te mogen volgen!

    Ach ja, minister Gatz zal het wel weer niets vinden vrees ik, en toch, dat moest zomaar eens kunnen!!

    Bedankt voor de passie die je preekt, over wielrennen, en over het leven!

    Kijk ondertussen uit naar het vervolg van ‘Merci Merckx’, zie net de bijna tranen in zijn ogen in de velodroom waar hij in ’69 aankwam, en kijk ook al uit naar het volgende sprortfeest met jou erbij in de Tour!

    Maar blijf erbij de Giro en de Vuelta, met Tom Dumoulin, ze hebben mij nog meer gegeven dan de tour, en da’s niet enkel van dit jaar!

    Beste groeten Karl, en bedankt!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s