Doorzakkers

Een simpele blik van de Zuid-Afrikaan Reinardt Janse van Rensburg over zijn linkerschouder veroorzaakte het akeligste moment van de sportweek. De lawine aan valpartijen in de Stationsstraat van Ardooie tijdens de Eneco Tour was het gevolg van een dom maneuver in volle massasprint. Zes lokomotieven werden bruusk tot stilstand gebracht op tweehonderd meter van de terminus. Janse van Rensburg deed het niet opzettelijk, maar had met zijn ervaring beter moeten weten. Wie links achterom kijkt op een fiets zwenkt onvermijdelijk naar rechts uit. In een spurtend peloton levert dat levensgevaar op. De Zuid-Afrikaan haakte met zijn stuur in dat van Guardini en kwam ten val. De dominostenen donderden om tot bij Zdenek Stybar die op links geen kant meer uit kon. De Stationsstraat van Ardooie is de Champs Elysees in Parijs niet. En bovendien afgezoomd met dranghekken met uitstaande poten. Verfoeilijk hekwerk dat al lang verboden had moeten zijn in de laatste rechte lijn van een wielerwedstrijd. De crash zelf was pure horror. De wereldkampioen veldrijden – voortreffelijke piloot – vermocht niets tegen het noodlot dat hem over zijn fiets katapulteerde. De façade hard op de grond. Lippen weggebrand door het korrelige wegdek, tanden blijven steken in West-Vlaamse grond. Tom Boonen, Iljo Keisse en Guillaume Van Keirsbulck verzamelden zich rond de Tsjechische kampioen en sloegen de handen voor het gezicht. De aanblik onheilspellend, de vrees voor breuken gelukkig ongegrond.

Janse van Rensburg kwam van de kop na voortreffelijk piloteerwerk voor Luka Mezgec en liet zich onhandig opslorpen door het peloton. Doorzakkers, elke renner die zich in een spurt mengt is er als de dood voor. Zij die hun werk hebben gedaan en links of rechts geen vluchtweg zien, hebben maar één opdracht: handen aan het stuur en zo recht mogelijk blijven rijden. Laat de keuze aan de opkomende renners.

Dat weet iedereen die zich ooit eens in een massaspurt heeft gemengd. Dat had van Rensburg ook moeten weten. Wat naaiwerk aan boven- en onderlip en drie nieuwe tanden voor Zdenek Stybar. De schade is naar rennersnormen beperkt. Ik weet nu al hoe dit afloopt. Na de Eneco Tour gaat Janse van Rensburg, onder druk van zijn team Giant, op bezoek bij de Tsjech. Een fiets van zijn sponsor moet hij als geschenk niet meenemen aangezien Stybar er zelf al een betere heeft. Het wordt een grote mand met chocolade. En die wordt door Zdenek met een grote smile en met een rietje opgezogen nadat zijn kersverse vrouw Ine alles au bain marie heeft gesmolten. Zdenek Stybar is een eeuwige positivo en is straks sneller terug dan verwacht. Onthou die laatste prognose.

(column verschenen in Het Nieuwsblad op zaterdag 16 augustus 2014)

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s