Kerstverhaal

Zullen we ineens alles op ons nemen? Wij journalisten zijn verantwoordelijk voor al het leed op deze wereld, voor de heersende misverstanden, voor ruzies die zich ontspinnen in politiek en sport. We slaan een grote mea culpa en laten onze broek zakken. Wij zaaiers van onheil. Aansprakelijk voor de nachtmerries van Fientje, voor de trap van Bjorn, voor de klap van Mehdi, voor de vete tussen Chris en Bradley. We buigen deemoedig het hoofd, bekennen en geven toe: ‘Het is allemaal onze schuld!’

Bradley Wiggins en Chris Froome hebben tijdens een stage van Team Sky op het eiland Mallorca rond de tafel gezeten en alles rechtgetrokken wat tussen hen scheef zat sinds juli 2012. Toen maakte Chris Froome zijn kopman belachelijk door er in de Ronde van Frankrijk bergop telkens van weg te spurten om even later de benen stil te houden. ‘Maar dat was niet de bedoeling en het voorval werd zo opgeklopt door de media dat we wel ruzie moesten maken’, zei Chris na afloop van het gesprek met Bradley. Een paar uur na de verzoeningsbabbel verscheen op de websites van de kranten de kop: ‘Chris Froome, eindelijk verlost van parasiet!’  Mijn zieke geest maakte associaties en connotaties. Parasiet kon niets anders dan een synoniem voor Wiggins zijn. Helaas. Het bleek om schistosomiasis te gaan, een parasiet die al ruim vijf jaar een schuiloord had gevonden in het lichaam van Chris Froome. Het weerhield hem er niet van om net niet de Vuelta, net niet de Tour en één keer met overschot die Ronde van Frankrijk te winnen. Mooi verhaal, zoals de verzoening met Bradley Wiggins ook in de categorie Kerstverhalen past.

Stelt u het zich voor! Wiggins die met een Gin Tonic (Hendrick’s met schijfjes komkommer, gedroogde besjes en Fever-Tree Tonic) in de hand aan Froome die van zijn watertje (geparfumeerd met een schijfje verse limoen) nipt, belooft dat hij volgend jaar in de Tour een dienende rol ziet zitten. En Froome die er met open ogen intrapt in plaats van hem ‘En nu serieus!’ toe te snauwen. Een Sir in een knechtenlivrei?! Ze proberen ons tegenwoordig alles wijs te maken. Ik weet nu al wat er volgend jaar in de aanloop naar de Tour gebeurt. Sir Bradley zal last krijgen van een acuut stoelgangprobleem, in de volksmond ook wel schijterij genoemd, en gaat in Leeds niet van start. Daarna beschuldigt mevrouw Froome hem op Twitter van woordbreuk en volgt een moddergevecht met mevrouw Wiggins. Niet veel later krijgt het journaille de schuld van de ellende. Ik voel niet de aandrang om de perceptie te ontkrachten. Wij mediamensen zijn door en door slecht, stokebrand spelen zit in ons bloed. Fientje had topsporter moeten worden.

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zaterdag 14 december 2013)

Advertenties