Oudergeluk

‘Papa, mag ik straks bij jou slapen?’ Het driejarige ukje trok in de mixed zone even aan de broekspijp van zijn bekende vader voor wie radio- en televisieploegen zich verdrongen. Het was na de wedstrijd Portugal-Zweden. Cristiano Ronaldo Junior voelde dat papa na het maken van alweer een doelpunt en een 1-0 zege tegen Zweden goedgehumeurd was en dat zijn bede kans maakte. Junior vroeg het nog eens. Niet in beeld, wel duidelijk hoorbaar. De smekende oogjes dachten we erbij. Vader proestte het uit voor de microfoon van RTP. Een lach die we als een ‘ja’ interpreteerden. Het jongetje zal een dag later met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid in een pyjamaatje van Real Madrid naast zijn papa zijn wakker geworden. Momenten die zelfs Cristiano Ronaldo niet wil inruilen voor een nieuwe hattrick. Oudergeluk. ‘Ga je nog eens op mijn rug krabben?’ Waarna je je binnen de kortste keren in een kriebelmonster moet transformeren. Ik zie het Cristiano ook doen. De haarsnit uit de plooi, het kussen als schild. Volgens mij is de Portugees een zorgzame vader. Een man met een zachte pit, in weerwil van zijn imago. Dat beeld, gecreëerd door ongevoelige marketeers en jaloerse rivaliserende fans.

De nachtrust werd door de aanwezigheid van Junior niet verstoord. Vijf dagen later was Cristiano Ronaldo de bepalende figuur tijdens een legendarische voetbalavond in Stockholm. Portugal ging er met 2-3 winnen en plaatste zich voor het WK. Ibrahimovic scoorde twee keer voor Zweden, Ronaldo drie keer voor Portugal. Alle doelpunten vielen na de rust. Ik volgde samen met Jan Mulder en Geert De Vlieger de wedstrijd van de Rode Duivels tegen Japan in de tribune van het Koning Boudewijnstadion. Bij elke wijziging van de stand fluisterde ik hen de doelpuntenmaker in het oor. Mulder schudde vijf keer het hoofd en siste evenveel keer ‘Kanjers!’ tussen zijn tanden, De Vlieger lachte. De statistieken van Cristiano Ronaldo in 2013 zijn duizelingwekkend. In Stockholm scoorde hij zijn 64e, 65e en 66e doelpunt van dit kalenderjaar. In het lopende seizoen 2013-2014 vond hij met Real Madrid en de nationale ploeg 32 keer in 22 wedstrijden de weg naar de netten. Bovendien bracht het derde doelpunt tegen Zweden hem naast Pauleta op de eeuwige topscorerslijst voor Portugal. Beiden staan nu op 47 goals. Pauleta is al vijf jaar klaar met voetballen en scoren. Dat Ronaldo dat record binnenkort exclusief opeist, betwijfelt niemand. Of hij wereldvoetballer van het jaar wordt, is dan weer niet zeker. Zijn imago kost hem elke keer stemmen. Maar ik zou er in zijn geval niet van wakker liggen. Junior maakt wel een mooie tekening van een Gouden Bal.

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zaterdag 23 november 2013)

Fragment Cristiano Ronaldo Junior ‘Papa, mag ik straks bij jou slapen?’

Advertenties