J.D. uit T.

Ik zag J.D. uit T. donderdag in gedachten een vreugdedansje maken in zijn woonkamer toen werd bekendgemaakt dat Sven Nys niet tot Flandrien was verkozen en zelfs maar vierde eindigde. J.D. uit T. is de huisvader die vorige zondag in Ronse met de duim naar beneden liet weten wat hij van Nys vindt. Afkeur prominent in beeld. Volkomen anti-gedrag. Hoe ik zijn initialen en woonplaats ken? Omdat hij een bericht heeft nagelaten op mijn Facebookpagina nadat ik hem op Twitter als quantité négligeable omschreef. Geschrokken van de reacties wou hij zijn gedrag toch eens verklaren. Een citaat: ‘Ik ga veel naar de cross en niet om pinten te drinken. Met bier gieten en uitschelden doe je niet. Maar als je eens je duim naar beneden houdt, dan is het ambras bij de Nys-aanhang. Ik wilde gewoon duidelijk maken dat de andere crossers véél te weinig aandacht krijgen. Een reactie verwacht ik niet…ik ben maar een verwaarloosbare hoeveelheid.’ Zelfbeklag na wangedrag. Jammer.

De aandacht die Sven Nys krijgt, dwingt hij al jaren met de benen af. Een lange carrière waarin doorzettingsvermogen en positivisme de sleutelbegrippen vormen. Twaalf eindzeges in de Superprestige, zeven in de Wereldbeker, acht in de GVA trofee, evenveel Belgische titels en twee keer wereldkampioen. Is het dan niet logisch dat zijn naam vaker dan die van anderen de krantenkoppen plamuurde? Is het dan niet normaal dat hij iets vaker dan de concurrentie door het beeld fietste? De aandacht is een gevolg van jarenlange dominantie en heeft niets met discriminatie te maken. Flandrien wordt hij in de huidige formule wel nooit. Er stemmen gewoon te weinig veldrijders en zij die het doen misschien niet eens voor Nys. Jaloezie is des mensen.

Beste J.D. uit T., supporteren voor Sven Nys moet je niet. Respect verdient hij wel. Zonder zijn aanwezigheid was veldrijden misschien al lang in de archiefkelder van de Belgische sport opgeborgen. Netjes weggestopt in het mapje folkloristische dwergdisciplines. Leer je lieve dochter G. (dat je die hebt, weet ik via Facebook) liever dat een opgestoken duim veel meer waard is dan de dosis negativisme die je zondag de huiskamer injoeg. Heb jij een paar maanden geleden het gedrag van de Belgische voetbalfans ook veroordeeld toen ze tijdens het volkslied van de tegenstander een fluitconcert brachten? Of heb je meegefloten? Op de dag dat je inziet dat tegen iemand zijn niets opbrengt, wil ik je graag de hand reiken. Dan wil ik samen met jou eens naar de cross. We drinken een pint (op mijn kosten) en jij supportert zo hard je kan voor de veldrijder die je wil zien winnen. Ik zal op de achtergrond stilletjes meegenieten.

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zaterdag 19 oktober 2013)

Advertenties