Kale hippie

Als de vreselijke Alto de El Anglirù vandaag respect toont voor de logica van de voorbije dagen gaat een bijna 42-jarige kale overjaarse Amerikaanse hippie morgenavond als winnaar van de Ronde van Spanje naar huis. Collectieve verontwaardiging is zijn deel. Commentatoren steigeren, columnisten worden horendol, de wielerliefhebber aan de toog doet lacherig. Waarom eigenlijk? Ik geloof in de zuiverheid van de overwinning van Horner in de Vuelta. Ook al kwam Johan Bruyneel de voorbije weken bijna klaar op Twitter. Op 26 augustus klonk het: ‘HOANNA!!! @hornerakg wins stage 3 of Vuelta ans is new leader. Holy $#€£…respect fort his old man’ en eergisteren was het van ‘Gooooo Hoana!!!! Go get that jersey!’ Mijn aanvoelen is intuïtief en ik moet toegeven, ook wel omdat Chris Horner geboren is in het gezegende jaar 1971.

Dat sommigen ons nu willen doen geloven dat Horner overleeft op hamburgers van McDonalds, Snickers en sloten cola is een pertinente leugen. Heb je zijn lijf al eens bekeken? Chris is nog steeds verliefd op zijn sport, slijt meer uren dan veel jongere collega’s op het zadel van zijn racefiets. Een freak die door zijn trainingsarbeid elke dag zoveel calorieën verbrandt dat hij zich die Snicker of Hambuger en dat glas cola wel kan permitteren. Als je foto’s van hem in de krant ziet, stel je vast dat zijn graatmagere silhouet door het papier snijdt. Het resultaat van hard labeur. Dat je dat na 20 jaar topsport nog kan opbrengen, pleit alleen in je voordeel.

Hoe het komt dat Chris Horner – die nooit verder kwam dan de negende plaats in de Ronde van Frankrijk – op net geen 42-jarige leeftijd de Vuelta kan winnen? Daar zijn wel wat redenen voor te vinden. De voornaamste is dat de Ronde van Spanje van dit jaar, hoe mooi het geleverde spektakel en de spanningsboog ook zijn, een zwaktebod is. Dat Vincenzo Nibali zo dicht bij een eindzege kwam/komt, verklaart alles. Nibali had na de overwinning in de ronde van zijn land de grootste moeite van de wereld om opnieuw op de fiets te kruipen, werd van feest naar viering gesleurd en twijfelde zelfs lang of hij op 24 augustus in Vilanova de Arousa aan de start zou komen. Daarnaast is Horner zelf een uitstekende renner. Veel te vaak onderschat door zijn zigeunerimago. Geloof me. De Ronde van het Baskenland en de Tour of Georgia win je niet zomaar. ‘Neem een biertje, zet je voor het televisiescherm en maak je klaar voor de show’, gaf Chris Horner afgelopen woensdag in Burgos als raad mee. Waarvoor dank! Ik wens hem het opperste genot bij het vieren van zijn Vuelta-zege. Een bed-in en met vrienden gezamenlijk trippen onder invloed van LSD. Go hippie!

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zaterdag 14 september 2013)

Advertenties