EuroHockey

‘Papa, wanneer mogen wij dat nu ook eens proberen?’, klonk het bij mijn dochter en zoon bijna unisono toen ik naar één van de matchen van de Belgen op het Europees Kampioenschap hockey in Boom zat te kijken. Het was na de Olympische Spelen al een onderwerp van gesprek geweest. Een ploegsport. De kinderen zouden zich ook nog eens moeten smijten in een karaktervormende teamsport. Maar ze doen al zoveel. Zwemmen, turnen, golfen,… Taxidienst ‘Mama & Papa’ draait op volle toeren. Een mini-onderneming met alleen maar onkosten. Ieper, Koksijde, Hasselt, Keerbergen, Melsbroek, Waterloo, Puurs, Tervuren, Kampenhout, Puurs, Drongen, Waregem, Oudenaarde… Duizenden kilometers om kinderen gelukkig te maken en kansen te geven om talenten te ontwikkelen. Sport in een gezin eist organisatie en opofferingen. Maar dat heb je er uiteraard voor over. Het gaat om de mensjes die je elke dag opnieuw een paar keer de zin van het leven laten voelen. Hun smekende oogjes hebben me dus doen capituleren. Ze mogen het eens proberen. Op een woensdagnamiddag in september in een hockeyclub in Brugge. Ik ken mijn kinderen ondertussen wel. Ze gaan het leuk vinden. De kans dat de winterbanden de komende periode wat sneller zullen slijten is reëel. De sportpuzzel thuis zal nog wat complexer worden, maar we zullen die wel leggen.

De katalyserende rol van succesvolle sporters of ploegen is enorm. In het tennis pompten Kim en Justine de ledenaantallen van de VTV en de AFT naar ongeziene hoogtes, Tom Boonen zette duizenden Vlaamse jongetjes op een fiets, de Rode Duivels wakkeren de lokroep naar gras aan en straks staat in veel woonkamers een hockeystick als decorstuk. Dat het zover komt, is het resultaat van een mooi en intelligent project. Hockey was een niche in de Olympische ploegsporten. Dat België zowel een vrouwen- als een mannenploeg naar Londen mocht afvaardigen, werkte als een ontstekingskaars. Tot daarvoor is er in veel families nooit over hockey gesproken. Maar de juiste mensen met de juist visie zorgden op het ideale moment voor twee unieke projecten: dat van de Red Lions en de Red Panthers. Dat ze dit weekend voor eigen volk op een perfect georganiseerd Europees Kampioenschap allebei voor een medaille strijden is een ongelooflijke injectie voor de toekomst. Vorig jaar werd het hockeynieuws in de media beheerst door een individu. Eén persoon die uit de selectie van de Red Panthers werd geweerd. De keuze voor het collectief. Terecht blijkt nu. Over Sofie Gierts wordt niet meer gepraat. Hockey als nationale sport? Nog niet, maar het gaat wel snel. Ik zal laten weten wat mijn kinderen ervan vinden.

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld op zaterdag 24 augustus 2013)

Advertenties