Wat een kerel!

Hagiografieën en laudatio’s. Eigenlijk vind ik er maar niets aan. Van die laatste soort heb ik er ooit eens één geschreven voor een man die op zijn visitekaartje ‘9x Tour de France Winning Sports Director’ heeft laten drukken. Hij werd ereburger in Izegem. In tempore non suspecto. Bij nader inzien bleek alles aan het wielrennen in die tijd verdacht. In Izegem hebben ze nu spijt van de beslissing om hem ereburger te maken en ik van het schrijven van de loftuitingen. Ik doe het nooit meer. Alhoewel. Voor één iemand wil ik nog een uitzondering maken. Voor een man die de werkwoorden ambiëren, presteren en respecteren altijd netjes in dezelfde zin gebruikt en stilaan uitgroeit tot een icoon van de Belgische topsport. Bart Swings, skeeler- en schaatskampioen, moest het gros van de kolommen de voorbije week dan wel weer aan Astrid Bryan en andere dierenbeulen laten. Ondertussen was hij één van de sterren van de Wereldspelen in het Colombiaanse Calì. Twee keer goud, één keer zilver en een bronzen medaille.

Ik heb Bart Swings leren kennen in oktober 2010. Een Twittervolger stuurde me toen een link met een illegale livestream van het WK inline-skaten in (jawel!) Colombia door. Gebiologeerd zat ik om halftwee ’s nachts naar beelden van slechte kwaliteit te kijken. En toen Bart met een spagaat een Italiaan en een Nieuw-Zeelander afhield, onderdrukte ik de zich in het strottenhoofd ontwikkelende kreet om mijn vrouw niet wakker te maken. ‘Wat een kerel!’, enthousiasmeerde ik mijn kinderen de volgende ochtend aan de ontbijttafel. Sinds die dag volgt het hele gezin de prestaties van Bart. Vorig jaar nodigde ik hem in Frankrijk uit. Samen met Marc Herremans maakte hij een gesmaakte passage in Vive le vélo! Een uitzending waarin karakter en waardering centraal stonden. Toen ik begin dit jaar naar Herent reed met de vraag of we hem een jaar mochten volgen voor een documentaire werd ik tussen twee studeersessies ontvangen. Dat hij het een eer vond dat we dat wilden doen. Voor ons is de eer nog veel groter, Bart! Universitair student, topsporter met uitzonderlijke klasse en respecterend mens. Bart Swings is de zoon waar elke ouder met een sporthart van droomt.

Voor hij zich helemaal op het nieuwe schaatsseizoen en de Olympische Winterspelen richt, treedt Bart Swings eind augustus twee keer aan op een wereldkampioenschap in eigen land. In Zandvoorde bij Oostende doet hij op 23 en 31 augustus alweer een gooi naar goud. Voor wie pure sport in het hart draagt een niet te missen kans om een fantastische atleet aan het werk te zien. Met de echte laudatio wachten we wel nog even. Het werk van Bart is verre van af.

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zaterdag 10 augustus 2013)

Advertenties