Stamnummer 12

Heimelijke intriges (ook kuiperijen genoemd), gegoochel met aandelen, te koop gestelde prestige. De Jupiler Pro League is in de week na de feesten in Brussel en Waregem verworden tot een sitcom: Patrick in Wonderland. Hoofdpersonage is – zoals de naam laat vermoeden – Patrick Decuyper, de yuppie-visionair met een schrijnend gebrek aan emotionele intelligentie. De nevenrollen zijn voor Bart De Wever (de voetbalonwetende die de hemel te snel wou bestormen), Yves Lejaeghere (emo-voorzitter van de nieuwe eersteklasser KV Oostende) en een aantal onbekenden die er vooral voor zullen ijveren om dat zo te houden. De inzet: een stamnummer. Nog voor de restanten van het vice-kampioenenbal in Waregem waren opgeruimd had Decuyper al een ijsemmer over het hoofd van Francky Dury leeggekapt en alle Essevee-supporters uit hun roes gehaald. Van de euforie naar de bad trip. Patrick Decuyper werkt als een LSD-tablet.

Tussen de plooien van de niet eens stijlvol ingeklede leugens viel deze week het heuglijke feit te noteren dat Cercle Brugge zich heeft verzekerd van het behoud. In Brugge spelen ook volgend jaar niet één maar twee eersteklassers, meneer Dewever. Ik ben nooit fanatiek supporter geweest van een voetbalploeg omdat ik een hekel heb aan fanatisme en dat per definitie uitsluit dat je ook mag genieten van goed spel van een concurrerende club. Ik heb wel altijd al sympathie gehad voor Cercle Brugge. Bevooroordeeld. Ik geef toe. Toen ik zestien jaar was en nog in doel stond bij VK Ieper viel bij ons thuis een brief in de bus met de vraag van Cercle om te testen op Olympia. Een gloriemoment. Maar met een doelman van 1m71cm konden ze toen niets doen. Sindsdien is er helaas geen centimeter meer bijgekomen. Ik wacht nog altijd op die ultieme groeischeut. De sympathie voor groen-zwart is daar dus geboren.

Ik kon een jubelkreetje niet onderdrukken toen ik het nieuws hoorde dat Cercle zich had gered. Blij dat er op bestuursvlak nog ruimte kan zijn voor rustige vastheid in een voetbalwereld die tegenwoordig vooral wordt geregeerd door nouveaux riches. Verliezen en toch juichen zoals donderdagavond. Schaamte moeten ze er bij Cercle niet voor hebben. Een financieel gezonde basis, traditie en respect voor de meest elementaire waarden van een sportvereniging. Tegen het licht der gebeurtenissen van de voorbije dagen is mijn sympathie voor stamnummer 12 alleen maar toegenomen. Maar supporter? Neen, dat mag je van mij nu ook weer niet verwachten. Ik ben fan van mooi voetbal en goede voetballers. Van Eidur Gudjohnsen bijvoorbeeld. En dan maakt het echt niet uit of hij nu voor Cercle dan wel voor Club speelt…

Advertenties