Ogentroost

‘Zou Jürgen Roelandts dat 10 jaar geleden ook hebben geweigerd?’, vroeg Rosalie me in het verwarmde tentje na afloop van de Omloop Het Nieuwsblad. Rosalie is schminkster bij de VRT en overviel me met haar vraag: ‘Heb je hem uit gevraagd?’, probeerde ik. ‘Maar neen!’, repliceerde ze. Ik had haar in de studio wel bezig gezien met Jürgen. Samen met Greg Van Avermaet kwam die kort na de wedstrijd binnengestapt. Greg beende ineens door en plofte zich met een diepe zucht op de stoel naast me. Jürgen zette zich neer achter een camera en ging onophoudelijk met de muis van zijn hand in zijn gezicht wrijven. De oogleden vervroren door de gruwelijk koude noordoostenwind. Bleek nu dat Rosalie hem een oogdruppel had voorgesteld: Euphrasia stillidoses 0,4 ml van Unda. Een onschuldige steriele stof afkomstig van de Euphrasia Officinalis, een plant die in het Nederlands ook wel eens ogentroost wordt genoemd. Rosalie laat het goedje in de loop van de Tour af en toe in mijn ooghoeken druppen om de vermoeidheid te camoufleren.

Professioneel als hij is, wimpelde Jürgen Roelandts de druppels beleefd maar kordaat af. Ze moesten maar eens een verboden stof bevatten. De doctrine van de dopingcontrole is groot. De angst om betrapt te worden zit er diep in. Nog liever bijtende pijn dat het minieme risico van een nochtans 100% natuurlijk product. Een fijn signaal voor de toekomst, maar wel een zware erfenis van het verleden. Zonder naïef te zijn, weiger ik te geloven dat in de wielersport de catharsis niet bestaat. Er is echt wel een deel van het peloton dat wil werken aan de geloofwaardigheid van de sport. De enige keuze die een weg toestaat en nodig acht, is helemaal aan het begin de keuze maken of je ze al dan niet volgt. Eens die keuze is gemaakt, is de weg lang, maar niet onberijdbaar.

Om deze stelling kracht bij te zetten zou het mooi zijn geweest om een onbesproken jonge renner als winnaar van de Omloop te begroeten. Dat is de 36-jarige Luca Paolini, nochtans een uitstekend wielrenner, niet. In Italië is hij al een paar keer in opspraak gekomen. In 2010 zat hij mee in een zaak in Bergamo, waarin ook Elisa Basso (zus van) en haar partner Eddy Mazzoleni waren betrokken. Paolini werd onder meer beschuldigd van EPO-gebruik. Dat hij rijdt voor Katusha is ook geen referentie. De ploeg werd door de UCI oorspronkelijk geweigerd als World Tour team, maar is door het TAS alsnog opgevist. Toch ga ik ervan uit dat de zege in de 68e Omloop Het Nieuwsblad met respect voor de ethiek van de sport is verworven. Je bent nooit te oud om te leren, maar de symboliek van een nieuwe start kan Luca Paolini helaas niet opeisen.

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zondag 24 februari 2013)

Advertenties