Bokkensprongen

Ik had net het boek ‘Geen genade’ over de stukgelopen carrière van de Nederlandse voetballer Andy van der Meijde uit toen ik op internet de transfer van Laurens De Bock naar Club Brugge vernam. Voor de linksachter van Lokeren een mooie transfer en een sprong vooruit. Sportief nu nog een surplace, maar straks een trapje hoger. Financieel misschien Win for Life. Op voorwaarde dat hij het geld goed besteedt en niet parmant naar de Porschegarage op de Kortrijksesteenweg in Sint-Martens-Latem rijdt. Ik kon me iets voorstellen bij het opbod tussen Club Brugge en Anderlecht. 2 miljoen en Odoi, 2,5 miljoen en extra bonussen, 3 miljoen, 3,5 miljoen. In een prestigestrijd tussen grootgrondbezitters komt het niet op een miljoentje. Misschien zaten ze in Brussel te lachen dat ze die in Brugge zover hadden gedreven. Hadden ze daar het voorbije jaar niet al een miljoen of tien te veel weggegooid? Bij een opbod heb je zelden een winnende partij. Of het moet de manager – de opportunistische architect van het masterplan – van de speler in kwestie zijn.

Ik reflecteerde nog over de ruim 300 pagina’s die ik net had verslonden. Van der Meijde, een zeer beloftevolle rechtsbuiten, was meegesleurd in het kielzog van de roem en had er een zeer openhartig boek over laten schrijven. Van de jeugd van Vitesse naar het eerste elftal van Ajax. Van Amsterdam naar Milaan. Van Inter naar Everton. Vanuit een gezin dat door een gokverslaafde vader de eindjes niet aan mekaar kon knopen plots euromiljonair. Andy was compleet machteloos in de strijd tegen de verlokkingen. Vrouwen, drank en drugs. Ze kostten hem bijna alles. Nog voor zijn dertigste zat zijn carrière er al op. Triest verhaal.

Het waren twee zinnetjes van een insider die me bij het horen van de verhuis van Laurens De Bock aan het boek deden denken. Toen de linksachter van Lokeren voor het eerste werd opgeroepen voor de Rode Duivels vertrouwde die ingewijde me toe: ‘De Bock is geen gewoon mannetje. Hij zuipt bier als een koe water!’ Hoeveel waarheid zijn woorden bevatten, kon ik me toen moeilijk voorstellen. Nu nog niet. Ik hoop geen. Misschien betreft het een ordinaire momentopname. Maar sloten geld kunnen gekke dingen doen met een mens. Jeugdige grootverdieners maken wel eens bokkensprongen. Hopelijk heeft Laurens alles goed op een rij en wacht hem een florissante carrière. Ik gun het hem.

Toch wil ik iedere jonge voetballer die plots een droomtransfer realiseert aanraden om het boek van Andy van der Meijde minstens één keer te lezen. Een nevenverschijnsel van rijkdom is afgunst. Je weet hoe mensen zijn als het plots wat minder met je gaat. Dan kennen ze…geen genade!

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zondag 6 januari 2013)

Advertenties