De ballade van Mack the Knife

Zou Bart Verhaeghe vanavond een reservatie hebben in restaurant Hertog Jan? Een tafel voor drie, gereserveerd op de namen Verhaeghe, Mannaert en x. Lekker eten en eindelijk nog eens sterren voor Georges Leekens. Of wordt Francky Dury de disgenoot? Die laatste solliciteert vanavond in Jan Breydel voor de job die vorig jaar nog onbereikbaar was: trainer van Club Brugge. Dury voelt zich goed in zijn rol van Heiland bij Zulte Waregem, maar droomt na de mislukte passage in Gent ongetwijfeld opnieuw van een verblijf bij een ploeg met meer traditie. Bovenstaande passage bevat een gemene gedachtegang. Ik geef het toe. Maar één ding lijkt zeker. Bij een nieuwe Brugse nederlaag komt er een volksopstand. Het lid van een fanclub dat me gisteren in Delhaize in het plat West-Vlaams aansprak, was vrij formeel: ‘Leekens moe buten!’ De adolescent was te jong om te weten wat Georges Leekens in een ver verleden voor zijn Club heeft betekend. Birger Jensen en Jan Ceulemans, die wel nog. Maar de namen Leen Barth, Laszlo Balint, Fons Bastijns, Ulrik Le Fevre, Roger Van Gool, Kurt Axelsson en Jan Sörensen waren hem onbekend. Dat Leekens tussen 1972 en 1981 279 wedstrijden voor zijn favoriete club had gespeeld, kon de brave man niet geloven. Zoveel? Moderne fans kennen hun Pappenheimers niet. De trainer van nu was onder Happel en Grijzenhout co-auteur van vele pagina’s in het Brugse Gulden Boek. Niet als praatjesmaker, wel als verdediger met een keiharde reputatie. Niet de aaibewegingen met de voetzool, maar nietsontziende tackles waren zijn handelsmerk.

Als trainer is zijn carrière te grillig om als succesvol te worden omschreven. In het begin werden zijn zinnen nog gretig geïnhaleerd, nu doen ze te vaak kokhalzen. Heeft Georges Leekens bij topploegen altijd pech of had hij bij kleine teams altijd geluk? Wie zal het zeggen. Ik wens Georges Leekens geen ontslag toe. Helemaal niet. Maar ik kan nog altijd niet begrijpen dat hij de gouden generatie Rode Duivels verliet voor het onzekere bestaan van trainer van Club Brugge. Temeer omdat Bart Verhaeghe erom bekend staat om nog gemener te tackelen dan Leekens destijds als hij een doelstelling niet haalt. Verhaeghe is Mack The Knife, niet Leekens. Als Brugge straks verliest is de ballade van de trainer zo goed als uitgezongen. Dan wachten alleen nog desolate wolvenvlaktes. Nog geen zes maanden nadat hij op 13 mei als een rockster en handjes klappend met de supporters werd binnengehaald. Maar zover is het nog niet. Als Club Brugge vanavond wint, gaat er opnieuw een opwindende gloed door het Jan Breydelstadion en staat het gewoon weer naast Zulte Waregem. Dat is het trainerschap.

(column verschenen in het Nieuwsblad/Sportwereld van zondag 4 november 2012)

Advertenties