Heroïne

‘Ben je nu helemaal dolgedraaid? De kinderen slapen nog.’ Mijn vrouw draaide zich verontwaardigd nog eens om in onze vakantiekamer in Florida. Het was maandag 27 augustus en 6u10. De wekker vergiste zich niet. Ik had het televisietoestel dat boven zoon J. hing opgezet. Aan de andere kant van de oceaan, in Schotland, zou José-Maria Olazabal zijn selectie voor de 39e Ryder Cup bekendmaken. Tien namen waren al bekend, maar de twee captain’s picks (spelers die de kapitein in gunstige zin zijn opgevallen en volgens hem een meerwaarde kunnen betekenen) moesten nog worden vrijgegeven. Ik wilde het moment voor geen geld ter wereld missen. Een Belg die het Ryder Cup team haalt, nooit eerder was het gebeurd. Toen Olazabal de namen Ian Poulter en Nicolas Colsaerts van zijn lippen liet rollen, kon ik een schreeuw niet onderdrukken: ‘Yes!!!’ Iedereen in de kamer klaarwakker. Ruzie werd er niet gemaakt. Integendeel. We trokken met zijn allen goedgemutst naar de ontbijttafel. Blij voor wat onze landgenoot overkwam. Nooit gedacht dat dit me zo gelukkig zou maken.

Toen producer G. me twee jaar geleden zijn golftas toonde toen we voor Vive le vélo! door Frankrijk trokken, vroeg ik hem of ik het eens mocht proberen. Ik klopte wat ballen weg op kasteeldomeinen en in wijngaarden. Mijn excuses mocht de oogst in de buurt van Sauternes in 2010 wat zijn tegengevallen. Sinds die zomer is er geen dag voorbijgegaan zonder te verlangen naar een golfclub en een mand ballen. Golf is een verslavende sport (als u het een spel vindt, zal ik het u niet eens kwalijk nemen, dat zijn alle bal’sporten’ toch een beetje). Een drug is het, de heroïne van de veertiger. Zij die niet weten wat golf is, begrijpen niet hoe deze sport je zo kan bezighouden. Angst en misprijzen voor het onbekende vermoed ik. De Ryder Cup had ik wel al een paar keer op televisie gevolgd, maar nog nooit ter plaatse beleefd. Wat hier in Medinah gebeurt, overdondert me. Na twintig jaar in de sportjournalistiek denk je alles te hebben meegemaakt. Niets is minder waar. De sfeer op de Ryder Cup overtreft alles. Rivaliteit in een mensvriendelijke verpakking. Amerika tegen Europa. Strijd der continenten, wereldwijd bekeken door meer dan 600 miljoen mensen. Een lawine van emoties waar België op televisie al die jaren van verstoken bleef. Maar dat is niet langer het geval. Dankzij Nicolas Colsaerts – die hier vrijdag overigens briljant was – zendt Canvas vanavond voor het eerst in de geschiedenis van de openbare omroep de Ryder Cup uit. Dat ik de beelden van commentaar zou mogen voorzien had ik twee jaar geleden nooit gedacht en een jaar geleden maar heel stiekem van durven dromen. Vanavond is het zover. En ik garandeer het u. Als u de moeite doet om te kijken, komen we mekaar meer dan waarschijnlijk ooit in het afkickcentrum tegen.

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zondag 30 september 2012)

Bekijk de Ryder Cup live op Canvas vanaf 18u40 tot 20u, OP12 van 20u tot 22u en terug op Canvas van 22u tot het einde!

Advertenties