Jean-Marie Pfaff

Waasland-Beveren staat op de drempel van de eerste klasse en Bayern München verloor gisteravond (onterecht!) de finale van de Champions League tegen Chelsea. Het maakt evenveel keer jeugdsentiment in me los. De herinnering aan een van de weinige posters op mijn kinderkamer is springlevend. Jean-Marie Pfaff in volle actie. Mijn held. Op het openbaar grasveldje voor ons huis vormde een pas aangeplante esdoorn de linkerpaal, de stoeprand de rechter. Mijn keeperstrui was dezelfde als die van Jean-Marie (de blauwe Adidas met schuine schaduwstrepen). Dat ik net als hem als 7-jarige uk ook krullen in mijn haar wilde, vond mijn moeder (gelukkig maar) een stap te ver.

Nergens woonden trouwens meer supporters van SK Beveren samen dan in de Groenestraat in Sint-Jan bij Ieper. Ver weg van het Waasland. Maar daar was een reden voor. De trainer van Beveren was één van ons. Wijlen Robert Goethals woonde amper een paar huizen verder. Schoorvoetend durfde ik wel eens aanbellen: ‘Of hij niet een paar handtekeningen kon bemachtigen?’ Robert was een slimme, brave en begripvolle man. Twee dagen later had hij echte foto’s van de spelers voor me bij. ‘Combori + Beveren = ijzersterk’ stond er boven de hoofden. De achterkant helemaal volgekrabbeld door Jean-Marie.

Het viel me op toen ik gisteren de Wikipediapagina van SK Beveren checkte dat in de zeventiger jaren alleen Urbain Braems als trainer stond vermeld. Het deed me pijn. Ik heb de pagina dan maar aangepast en Robert Goethals postuum de erkenning bezorgd die hij verdient. Het was onder hem dat SK Beveren in het seizoen 1978-1979 kampioen speelde en ten koste van Inter Milaan de halve finale van de Europabeker voor bekerwinnaars bereikte. Er volgde zelfs bij ons in de straat een kampioenenviering. In café ’t Hof van Commerce werd Robert in de bloemetjes gezet. Hij had Wim Hofkens meegebracht. Ik werd op de tafel geplaatst voor een Rik De Saedeleerimitatie: “Wim Hofkens, overstapje à la Piet Keyzer, en dat is em, dat is em! Stevens doet het opnieuw! En we kunnen het geen mirakel noemen, de beste ploeg gaat zich kwalificeren. Gelach in het café.

Na de successen in het provinciestadje zwermden de vedetten uit naar de grootsteden. Wim naar Brussel, Jean-Marie naar München. Dat waren tijden. Maar dan kwamen het Duits voor dummies, de hemdboordreclames, de potsierlijke passage als trainer van KV Oostende en 10 jaar De Pfaffs. Jean-Marie is verworden tot schertsfiguur. Onterecht. Mijn generatie weet beter. Pfaff was een wereldkeeper en zo wil ik me hem herinneren. Kunnen alle archiefbanden waar JMP op staat en die niets met voetbal te maken hebben met onmiddellijke ingang worden gewist! Waarvoor oprechte dank!

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zondag 20 mei 2012)

Advertenties