Onze Vader

Life is life van Opus tussen de eerste en de tweede ronde, Killing in the name of van Rage against the machine tussen ronde twee en drie. De muzieksamensteller op het Gentse Boksgala bleek een grappenmaker. Respectloos sarcasme of fijnzinnige ironie? U kiest. DJ X draaide beide nummers tijdens de kamp van Jean-Pierre Junior Bauwens tegen de Oekraïner Andriy Kudryavtsev. In de mensenzee van schuim en magistraten werd gegniffeld. De muzikale intermezzo’s volgden luttele minuten na een indrukwekkende minuut stilte ter nagedachtenis van Jean-Pierre Senior Bauwens, neergeknald in de broze cocon van het eigen gezin. Vierduizend nuchtere en zatte zielen door elkaar, de volle zestig seconden verenigd in sereniteit. Dat ze daarna bij de intrede van Kudryavtsev ‘Oep zin muile!’ scandeerden nam niemand ze kwalijk. Homo homini lupus est.

De Oekraïner ging op de trappen naar de ring gebukt onder zijn eigen gewicht, leek (meer dan op een gevaarlijke bokser) op een houthakker uit een bosrijk oblast die eens aan de verkeerde kant van zijn net omgehakte boom was blijven staan en er een bochel aan overhield. Mijn eerste gedachte: ‘Zie hier, weer een opgewarmd lijk!’ Maar al snel besefte ik dat ik in mijn eigen denkwereld en tegen het licht van de recente gebeurtenissen net iets te ver was gegaan. Dus sloeg ik er de erelijst van de Oekraïner op na. Indrukwekkend zo bleek. Als deze mens Junior Bauwens niet uit de ring zou slaan, kende ik er niets van. En dat laatste bleek dichter tegen de realiteit aan te leunen dan het tegendeel. Junior eiste in de openingsminuut het midden van de ring op en gaf de dominantie nooit uit handen. Bauwens sloeg Kudryavtsev tien ronden lang van de Zee van Azov naar de Zwarte Zee en terug. Het staartje op zijn schedel danste op het ritme van zijn linkse directe, voetenwerk van dit niveau was in een Belgische boksring lang niet meer vertoond. Ik bekeek de kamp op televisie, vanuit mijn bed. Tegen het einde zat ik recht. Bauwens bokste nooit beter, Kudryavtsev zag er na elke ronde twee jaar ouder uit, maar bleef staan. Houthakkers en ontberingen, het was altijd al een geslaagde combinatie. Junior won, afgetekend op punten.

Winnaars worden onsterfelijk als ze door de omstandigheden naar pijnlijke hoogten worden geranseld. Junior Bauwens is goed op weg. Terwijl een Europese titel tot een paar dagen geleden vooral een droom leek, is het nu een realistisch perspectief. Een groot deel van het publiek lag gisterochtend nog in een alcoholgerelateerde kramp, Junior zelf ging ongetwijfeld loslopen. En dat All 4 mom…en hopelijk ook een klein beetje voor Onze Vader.

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zondag 2 oktober 2011)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s