49,170 km/u

Een fictieve conversatie die zich vrijdag afspeelt op een zacht bed in Kopenhagen. Edvald Boasson Hagen en Thor Hushovd kijken samen naar de laatste ronde van het wereldkampioenschap bij de beloften. Het hoofd van Hagen draait zich naar Hushovd: “Zie jij wat ik zie?” Thor knikt. “Dit is echt niet te geloven.” Thor glimlacht en Hagen kirt bijna: “49,170 km/u gemiddeld in die laatste ronde. Dat kan toch niet?!” Thor schatert. Meer is niet nodig om het besef te laten doorsijpelen dat vandaag gespurt wordt voor de wereldtitel. Na 266 kilometer zal een eindschot op een hellende strook van 400 meter beslissen over winst. Hushovd heeft tot dusver nog niets gezegd, maar weet dat hij tot de essentie moet komen: “Kijk Edvald, jij en ik kunnen hier in Kopenhagen allebei wereldkampioen worden. In de laatste ronde zullen we gewoon eerlijk zijn. Dan kiezen we: jij of ik. De winnaar betaalt de andere 250.000 euro.” Hagen – nochtans grootverdiener – slikt toch even. “Overdrijf je nu niet een beetje, Thor?” Hushovd repliceert snel: “In geen geval. Ik ken de marktwaarde van dat truitje ondertussen.” Ongeveer dezelfde conversatie zal hebben plaatsgevonden in het hotel van de Britten (waar Cavendish droomt), bij de Spanjaarden (met drievoudig wereldkampioen Freire en Rojas), in het kamp van de Italianen (Bennati wil zijn portefeuille ook wel opentrekken) of bij de Mannschaft (met Degenkolb, Greipel en Kittel kanonnen bij de vleet). En ook bij de Slovaken zal Peter Sagan de tweeling Velits willen belonen om hem aan een wereldtitel te helpen. Al is het 21-jarige jongetje extreem zuinig en gulzig als het over centen gaat. Wie maakt hem wijs dat investeren loont? Dat er vandaag gespurt wordt voor de wereldtitel staat als een paal boven water, dat het wedstrijdgemiddelde extreem hoog zal liggen ook. Dat mag gerust. Het is 9 jaar geleden dat in Zolder een echte massaspurt – want dat was het niet toen Tom Boonen in 2005 in Madrid won – een wereldkampioenschap bepaalt. Gelukkig is er de hellende aankomststrook. Die vormt genoeg voer voor speculatie. Anders mocht Mark Cavendish de trui nog voor de wedstrijd passen. Maar dat een Belg vandaag wint, is weinig waarschijnlijk. Ook al hebben we met Philippe Gilbert de beste eendagsrenner van de wereld in de ploeg. Daar zal .it wereldkampioenschap niets aan veranderen. En gelukkig zijn er geen zekerheden in het leven. Als Freddy De Kerpel opgeeft in Expeditie Robinson, dan kan een een landgenoot op dit parcours ook wereldkampioen worden. Al zal het – zoals de Belgen hier al twee dagen aan een stuk tegen mekaar lopen te zeggen – niet gemakkelijk zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s