Piazza del Campo

Chi dice Siena, dice Palio. Wie Siena zegt, zegt Palio. Het is een Italiaanse uitdrukking om aan te geven dat twee zaken onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Overmorgen is het opnieuw zover. Dan strijden de jockeys van de belangrijkste wijken van de Toscaanse stad op de Piazza del Campo voor de hoogste eer die in de streek te rapen valt: winst in de Palio. Winnen op de Piazza, de droom van velen. Samen met mijn kinderen J. en M. zat ik vorige week op het plein op de grond voor het Palazzo Comunale. We mijmerden over ruiters die mekaar de pas afsneden en paarden aanvuurden met venijnige zweepjes in een poging het zoete rijk der winnaars binnen te treden. We waren verdwaald in het heldenverhaal tot een Belgische toerist ons terugbracht naar de realiteit. Hij strekte zijn hand uit en zei: “Dag Karl, vive le vélo!” Meer niet. Een glimlach later was hij alweer verdwenen naar de andere kant van het plein. “Wie was dat?”, vroegen mijn kinderen. “Geen idee”, bleef ik ze het antwoord schuldig. Maar we ontwaakten wel uit onze droomwereld. Weg van paarden en ruiters, brood en spelen. Terug naar de waanzin van bijna elke dag, de koers.

Door die “Vive le vélo!” daagde het plots. Winnen op de Piazza, voor Philippe Gilbert is het geen droom. Begin maart won hij hier de Montepaschi Strade Bianche. In de slotkilometer schudde hij Ballan en Cunego uit het wiel en luidde de start – dat ritje in Algarve vergeten we gemakkelijkheidshalve – van zijn beste seizoen tot dusver in. Winnen op bestelling, het bestaat opnieuw. Het wordt zelfs getolereerd. “Hij vertelde me waar en wanneer hij zou aanvallen. Dat is het leuke aan koersen met Phil”, postte David Millar op Twitter na het recente succes in Andenne. Mocht Riccò het hebben gedaan, werd hij versleten voor debiele gedopeerde klootzak.

Nationale en internationale wielerreferenda aan het eind van dit jaar kunnen zichzelf beter opheffen. Spankracht kan bij zoveel meesterschap zelfs kunstmatig niet meer in het leven worden geroepen. Flandrien, Kristallen Fiets, Sprint d’Or, Vélo d’Or, Bici d’Oro. Opsturen naar Monaco zonder dure gala-avond. Zeldzaam zijn ze, de renners die er wat aan vinden. Philippe zeker niet. Gun hem die paar dagen extra met Patricia en Alan. En als we die onnozele verplichtingen voor één keer overslaan kan de microkosmos wielrennen een goed signaal sturen naar het universum wereld. Organisatoren van wielerverkiezingen storten het voorziene budget van hun exquis evenement op rekeningnummer 000-0000012-12. Philippe Gilbert zal het weten te waarderen. Wij ook. Vrienden van de Hoorn, moeten we dat niet allemaal een beetje zijn?

(column verschenen in Het Nieuwsblad/Sportwereld van zondag 14 augustus 2011)

Advertenties

5 gedachten over “Piazza del Campo

  1. Karl, wat kan ik toch genieten van zulk stukje tekst. Je kan dromen van Gilbert. Maar waar kan straks gilbert nog van dromen als hij alles gewonnen heeft?!

  2. Straf !
    Deze weken gaat het maar over wie naar welke ploeg (in’t wielrennen, in’t voetbal,…). En héél vaak draait het ‘gewoon’ om wat waar verdient kan worden…
    Jou column zet hopelijk (bepaalde) mensen (terug) met de voeten op de grond….
    En hopelijk denkt iedereen eens wat dieper na….

    Weer prachtig verwoord trouwens !!

  3. Toch één iemand die het min of meer opneemt voor onze vriend Ricco. Alle goede coureurs hebben een slecht karakter ; alle goede artiesten trouwens ook ; misschien alle goede journalisten. En je weet : ambitieuze mensen doen er alles aan om hun ambitie waar te maken. Ricco niet meer dan de anderen. Natuurlijk heeft hij niet de juiste parlé en heeft hij z’n kop niet mee : een voorhamer met een paar wilde ogen in. Hij moet het dus meer ontgelden dan al die anderen. We missen hem wel zeer erg in de bergen. Idem dito Rasmussen… : van die echte eigenzinnige coureurs -wat klimmers in spé zijn- ; niet die mooipraters. Gezien op welk niveau babyface Oscar Sevilla terug aan het rijden is ; trouwens z’n ganse ploeg(je) : Gobernacion de Antioquia. Wie neemt er Henao Montoya op in z’n Pro Tour ploeg ; zo’n klimmer… altijd wel heimwee naar de Columbiaanse bergen.

  4. Ik maak me een kleine bedenking: wat als Van Den Broeck de Vuelta wint? Hetgeen al van 1978 geleden is dat er nog eens een belg een grote ronde won. Een louter inhoudelijke bemerking natuurlijk die niets te maken heeft met de connotatie van uw column maar ik vroeg het mij af!

  5. En toen Phill zijn splijtende demarage gisteren uitbleef en hij alsnog een teken van menselijkheid toonde, werd hij enkel nog een grotere held voor mij!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s